Als de kikkers kwaken zal mooi weer genaken

Jarenlang sliepen wij aan de straatkant. Altijd lawaai en geschreeuw, maar ach dat went en je sliep er gewoon doorheen Tot er een ondergronds inzamelsysteem voor afval aan de overkant werd geplaatst. Midden in de nacht kieperden mensen er illegaal hun vuilnis in. Bestelauto’s volgeladen met afval kwamen af en aan gereden, liefst ’s nachts omdat niemand het dan zag. Krrrrrklenk, krrrrklenk. Slapen werd steeds lastiger.
Daarom besloten wij ons bed naar de achterkant van het huis te verplaatsen. Heerlijk, ik heb nog nooit zo lekker geslapen.
Tot een week geleden. Ik werd ’s nacht wakker van een soort raar geknerp: krrrr, krrrrr, krrrr. Alsof er constant een fiets langsreed met een kleppertje tussen de spaken. Dat deden wij vroeger met luilak: een kartonnetje met een wasknijper en dan maar fietsen.
Wat bleek: het zijn kwakende kikkers in de vijver van de buren. Het zal wel wennen en binnenkort slaap ik er hopelijk gewoon doorheen. Dus, zie je mij een beetje lodderig uit mijn ogen kijkend door de bibliotheek lopen: dan hebben de kikkers het die nacht druk gehad.